Persoonlijk || mijn wereld staat even op zijn kop

Als ik terugdenk aan vorig jaar december leek het erop dat ik mijn leven voor elkaar had. Ik liep stage en school ging goed. Ik worstelde persoonlijk met mijn gezondheid omdat ik met mijn reuma echt ab-so-luut niet goed tegen de wisselende temperaturen kon. De ene dag vroor het en de volgende dag weer niet. Dat was echt niet goed voor mijn gezondheid, maar daar wilde ik echt niet naar kijken. Het ging zo goed! Als ik me maar gewoon concentreerde op de belangrijke dingen viel de pijn en dergelijke niet op.

Achteraf gezien was ik echt te naief en daarom is de laatste paar weken zo’n klap voor me geweest. Sinds ik weet dat ik ziek ben kan ik gewoon elk jaar 2 handen vol dingen opnoemen die ik niet meer kan. Het liefste negeer ik dat gewoon zoveel moglijk dat ik ziek ben. Ik wil niet ziek zijn, dus als ik het maar gewoon heel hard denk, is het zo. Toch? Als ik het maar gewoon blijf proberen, dan is er altijd een kans dat het wΓ©l lukt.

Na een paar maanden maanden stage lopen ging het steeds minder goed. Stage was zwaar. Dagen van 9 uur! Ik stond om 6 uur op en was om 7:45 op stage en mocht om 17:30 naar huis. Ik zou nu echt niet meer weten hoe ik het heb volgehouden, maar ik vond stage echt echt echt heel leuk. De pijn en de vermoeidheid was het allemaal waard. Maar de lange dagen eisten zijn tol. Ik lag in februari gewoon ruim 3 weken met koorts en pijn op bed. Stage moest ik stopzetten en ja, dan had mijn opleiding geen zin meer. Ik zou het 4e leerjaar geheel moeten stagelopen en ja, daarna zou je gewoon zulke werkdagen maken. Hoe graag ik het ook zou willen, ik kan het niet.

Dat toegeven dat vind ik echt het allermoeilijkste. Ik wil zo graag, maar hoe hard ik ook mijn best doe, het lukt gewoon niet. Ik kan het niet. Stage viel weg, school viel weg. Ik heb geen idee wat ik nu wil of kan doen. Ik ben aan het kijken wat ik nu wil en ik weet het gewoon echt niet. Ik heb geen flauw idee. Ik ben nu aan het kijken met begeleiding naar mijn mogelijkheden, en probeer enthousiast te doen, maar het lukt me niet meer zo goed. Ik wil zo graag werken, maar ik ben toch bang dat het proberen verloren moeite is. Als ik kijk naar wat ik 5 jaar geleden kon en wat ik nu kan, dan heb ik het idee dat ik over 5 jaar al helemaal niets kan. Dan kan ik wel mijn energie en tijd steken in een thuisopleiding, maar kan ik het over 4 jaar dan wel?

Twee weken geleden ben ik naar mijn oude reumatologe teruggeweest. De enorme vermoeidheid die ik heb hoort niet bij mijn reuma. Pfoe opluchting! Afgelopen zomer ben ik van mijn reumatologe in Amsterdam overgestapt naar een reumatoloog in Eindhoven. Ik wilde niet meer een hele dag kwijt zijn voor een afspraak in het ziekenhuis. Na een paar maanden had ik eigenlijk al spijt als haren op mijn hoofd. Ik kwam gefrustreerd terug uit het ziekenhuis, omdat mijn nieuwe reumatoloog geen zin had om iets te doen. ‘Ik moest maar gewoon leren omgaan met mijn vermoeidheid’. Ik kon wel janken! Toch maar weer een afspraak gemaakt in Amsterdam. Het kon door mijn medicijnen komen, ze ging mijn vitaminen checken (d, b12, folaat, ed), mijn schildklierfunctie en of mijn lichaam de spuitjes die ik zet (dure medicijnen) wel goed genoeg worden opgenomen. Wat een wereld van verschil! Ik moest een bekkenfoto laten maken en ik moest als ik kon stoppen met de pillen slikken. Kijken of dat verschilt qua vermoeidheid. Over een paar weken moet ik terug naar Amsterdam. Tot nu toe merk ik nog niet zo veel verschil qua vermoeidheid, misschien een beetje, maar ik ga de meeste dagen nogsteeds ‘s middags even slapen of in ieder geval op bed liggen. Ik voel me soms zo’n oma. Als er niets uit de bloedtesten komt lijkt het erop dat ik bovenop mijn bechterew ook nog iets van vermoeidheidssyndroom heb.

Op het moment heb ik dus eventjes alleen mijn blog en het huishouden om me zorgen over te maken. Er zijn een hoop dagen dat het maar half lukt, maar dan is er altijd nog morgen. Ik probeer altijd alles zo positief mogelijk in te zien, dat lukt me toch niet altijd. Hoewel ik heel veel energie in mijn blog stop, haal ik er ook veel kracht uit. Al jullie lieve berichtjes! Dus dankjewel allemaal!

Ik heb al eerder over mijn reuma geschreven: wat is reuma || persoonlijk: bechterew || column: ik ben stuk
De leuke plaatjes komen van Chibird!

More about Lin

Comments

  1. Reply

    Dat stukje omtrent ‘toegeven’ richting jezelf herken ik! Enkele jaren geleden heb ik een whiplash opgelopen n.a.v. een ongeluk. Inmiddels gaat het, gelukkig, een stuk beter. Maar ik kan helaas niet meer de oude worden πŸ™ Ik ben iets minder gaan werken en daarnaast moet ik sneller een rustmoment voor mezelf inlassen: bijkomen van alle geluiden en indrukken. Maar, blijf (hoe moeilijk het soms ook is) naar de positieve dingen in het leven kijken. Ik kan tegenwoordig veel gelukkiger worden van die piepkleine dingetjes. Meid, ik wens je heel veel sterkte! En, denk aan de mooie momenten πŸ™‚ Bijvoorbeeld dit blog: super!! πŸ™‚

    1. Reply

      Dankjewel! Ik word ook heel blij van de mooie momenten en ik kan ook heel gelukkig worden van kleine dingetjes. Zo kan ik blij worden als pieter koekjes voor me meeneemt als ik op bed lig. Ook word ik enorm blij van mijn blog!

  2. Reply

    Wat jammer van je studie πŸ™ Maar het komt vast allemaal op zn pootjes terecht! Heel veel sterkte <3 en ik wil je best een keer komen helpen met iets als je wilt hoor πŸ™‚ Dat mag je gewoon vragen!

    1. Reply

      Heel lief <3 Ik weet dat ik je een keer moet vragen, maar als het hier een zooitje is, nodig ik niet zo snel iemand uit.

  3. Reply

    Goh meis, ik wist helemaal niet dat je reuma hebt! Wat naar om te horen – als ik het toch zo mag noemen. Ik kan me voorstellen dat het gewoon heel vervelend is als je wel WILT, maar het gewoon niet kan vanwege je gezondheid. Wel knap hoe je ermee om probeert te gaan :-)! Ik wens je het allerbeste en veel sterkte <3!

  4. Reply

    oh men >.< vind het zo messed up voor je, en al helemaal als je denkt goed te doen aan over te stappen naar een andere reumatoloog dichterbij huis, en dat die dan niks wil doen ¬¬ *eikel dat het is*

  5. Reply

    Wat naar allemaal voor je zeg! Ik hoop voor je dat je snel de rust en energie kunt vinden om positief naar de toekomst te kijken. Logisch dat je nu even niet weet wat je moet, het moet eerst nog allemaal een plek krijgen en vinden en dan komt het vast allemaal weer goed. En zo niet, dan toch πŸ™‚

  6. Reply

    He bah, echt heel erg vervelend. Ik vind toch dat je er nog hartstikke positief onder bent en dat moet je ook zeker houden hoor! Super knap dat je niet alleen maar bij de pakken neer gaat zitten. Het komt echt allemaal goed. Ik hoop dat ze snel iets voor je vermoeidheid kunnen vinden. Niks is vervelender dan continu moe zijn and that I know! Ik wens je het allerbeste de komende tijd!

  7. Reply

    Sommige dingen klinken me verrast bekend in de oren, veel succes met alles <3

  8. Reply

    Ach meis toch! Dat is echt vervelend voor je. Ik vind het hartstikke knap hoe je toch een blog kunt runnen, ik ben groot fan van LinvanT en het hoort zeker tussen mijn favorieten! Ik wens je heel veel sterkte! <3

  9. Reply

    Wat vervelend voor je allemaal meid, zeker van school. Reuma is zeker een hele vervelende ziekte :-(.
    Ik vind het zeker knap hoe je ermee omgaat. Ik hoop dat ze een oplossing voor je vermoeidheid kunnen vinden.
    Maar eerlijk denk ik dat ondanks je misschien je opleiding misloopt, je heel ver met je blog kunt komen.
    Voor zover je dat kan natuurlijk. Je nail arts worden echt met de dag mooier en al ken ik je niet persoonlijk, je bent echt een leuke meid. Hoop dat je nog meer ontdekt wordt πŸ™‚ Zoals wat Merel zegt, je hoort zeker tussen één van mijn favorieten. Keep on going :-)!

  10. Reply

    Ik ben heel benieuwd wat eruit komt. Heb zelf last van constante vermoeidheid, maar bloedtest bewees niks en dus wist me donker het ff niet meer (misschien ook niet de beste dokter :P). Maar er valt mee te leven.., zolang je er niet veel naast hebt. Hoop dat je uitslagen goed zullen zijn. Veel succes!!!

  11. Reply

    Aan al die berichten hierboven heb ik niets toe te voegen. Heel veel succes, meid. En voor wat het waard is: ik ben dol op je blog en de creaties die je iedere keer weer laat zien.

  12. Reply

    Goh meid , het komt me heel bekend voor , en ik kan me heel goed indenken hoe je je voelt … ik vind het heel knap als ik lees wat je allemaal nog gedaan hebt !!
    Verder kan ik je alleen maar heel veel sterkte wensen en ga alsjeblieft door met je blog….. !!!
    <<>>

  13. Reply

    Ik hoop dat je er snel achter komt wat er aan de hand is en dat je ondertussen blijft genieten van je blog, net als wij πŸ™‚

  14. Reply

    Ik vind het echt vreselijk om te horen dat je dit moet meemaken op zo’n jonge leeftijd. Beperkingen in welke vorm dan ook zijn enorm frustrerend. Ik maak een moeilijke periode door wegens een ernstige ziekte die mijn gezin teistert en ik merk dat ik veel kracht kan putten uit mijn blog, breien/haken en me bezig houden met dingen die me blij maken. Hopelijk is dat voor jou ook zo! Geef de moed niet op ook al is het niet altijd makkelijk om positief te blijven. Je bent een geweldige meid met heel veel talent!

  15. Reply

    jee, wat ontzettend ‘vervelend’. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je zo voelt. Je wilt zo graag maar je lichaam werkt niet mee. Ik hoop voor je dat er een simpele oorzaak is voor je vermoeidheid waar ook een makkelijke oplossing voor is. Ik vind het altijd leuk je blog te lezen. Ga zo door, voor zover dat lukt,.

  16. Reply

    jeetje wat klinkt dat bekend, heel vervelend:( heel veel sterkte meis

  17. Reply

    Jemig wat heftig maar het is een schrale troost misschien om te weten dat je niet de enige bent. Ik heb 8 jaar lang geknokt om naar school te gaan en om te gaan werken… En na 8 jaar heb ik me moeten neerleggen bij het feit dat mijn lijf het niet red. Acceptatie is het moeilijkste wat er is en ook niet zo van het is zo dus klaar… Nee het is een heel proces en dat duurt gewoon enorm! En zelfs dan zal er af en toe een dag komen dat je alles vervloekt! Maar meis kom op! Je hebt een super toffe blog en schrijft heerlijk! Dus hoe dan ook… Je komt er wel!

    X

  18. Reply

    Knuffel!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge